Eronder

In mijn mijn vorig bericht (erop of eronder) zij ik hoe ik ging proberen om op Michelle af te stappen en haar te zeggen wat ik voelde.
En dat heb ik dus ook gedaan.Hier een kort verslag.

Ik trok me wat terug uit de kring waarin mijn vrienden stonden.Ik drentelde nog 5 minuutjes rond en besloot dan toch naar Michelle toe te stappen.Ik voelde het kriebelen in mijn buik en trilde op mijn benen.Haar vriendinnen waren vertrokken en dit was mijn kans.I zette me op het bankje naast haar en zij :Michelle? Ze keek op en zag me ,ik begon met te zeggen :”ik heb eigenlijk een (heel groot) oogje op jou.Hoewel dat eigenlijk wel moeilijk is als je iemand niet kent .Maar ik kan niet uitleggen waarom ik denk dat ik van je hou.Dus heb ik er maar een een gedichtje ,dat wel niet rijmt, over gemaakt.”

Anders dan anderen

Jij bent zoals
een witte wolk op een donkere hemel
een madeliefje tussen al het onkruid
een zonnestraal in de regen
een lichtpuntje wanneer alles donker is

Jij bent speciaal

toen vroeg ze mijn naam ,ik antwoorde en toen was het stil we keken elkaar een paar keer in de ogen maar zeiden niets.Ik denk dat ze wat overvallen was ,het laatste wat ze zij was dat ze dit niet gewoon was .Daarna zaten we daar nog steeds zwijgend maar uiteindelijk vertrok ik (haar vriendinnen kwamen terug)met als laatste woorden ,”je weet me wel te vinden”.

In de les kon ik me niet concentreren ,wat kon Wiskunde ,nog Frans mij nu nog schelen.Mijn plan werkte niet zoals het moest en ik werd bozer en bozer.Maar nu zie ik dat niet te veel mocht verwachten ,hoe zou ik tenslotte reageren.

---